Τεστ: Ποιο φιλοσοφικό ρεύμα σας ταιριάζει περισσότερο;

1 min


Τεστ: Ποιο φιλοσοφικό ρεύμα σας ταιριάζει περισσότερο;

Η εσωτερική αναζήτηση είναι μια ανάγκη που είναι έμφυτη στον άνθρωπο. Όλοι κάποια στιγμή της ζωής μας έχουμε στραφεί στον εαυτό και στην ύπαρξή μας. Από την Αρχαιότητα μέχρι και σήμερα ερωτήματα που στρέφονται στην ύπαρξη, στην αξία των πραγμάτων, στις αιτίες και σε πολλά ακόμη παρόμοια ζητήματα, έχουν απασχολήσει πέρα από τον απλό άνθρωπο και πολλούς στοχαστές, φιλοσόφους, επιστήμονες και εξέχουσες προσωπικότητες της ιστορίας.

Η λέξη φιλοσοφία, προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «φιλείν» που σημαίνει αγαπώ και την λέξη σοφία. Η λέξη φιλοσοφία λοιπόν, σε μια πιο απλή μετάφραση προσδιορίζει την αγάπη για την σοφία. Τι ακριβώς είναι όμως η φιλοσοφία; Είναι η επιστήμη που ασχολείται με την εκτενή ανεύρεση απαντήσεων πάνω στα ερωτήματα που αναφέραμε νωρίτερα.

Η φιλοσοφία, όμως, δεν μένει εκεί. Δεν αρκείται στην ανεύρεση μια απάντησης, αλλά προχωρά και ένα βήμα παραπέρα. Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι η φιλοσοφία, είναι η σκέψη πάνω στην ίδια την σκέψη. Για παράδειγμα, ένας φιλόσοφος δεν σταματά στην διατύπωση της απάντησης για το πώς έχουν τα πράγματα, αλλά προχωρά και σε συγκεκριμένες σκέψεις για το πώς θα μπορούσαν να είναι.

Η φιλοσοφία, θεωρείται η «μητέρα» των επιστημών. Ως γνωστόν, πολλές σημαντικές προσωπικότητες της αρχαιότητας ασχολήθηκαν ιδιαιτέρως με την επιστήμη της φιλοσοφίας, όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης, ο Επίκουρος και πολλοί άλλοι σπουδαίοι Έλληνες.

Επίσης, πολλοί ήταν και οι σύγχρονοι Ευρωπαίοι που «υπηρέτησαν» με σημαντική συνεισφορά τη φιλοσοφία. Μερικοί από αυτούς ήταν ο Τζον Λοκ, ο Ντεκάρτ, ο Μπέρτραντ Ράσελ, ο Εμμάνουελ Καντ και άλλοι φιλόσοφοι και στοχαστές που άφησαν μεγάλη «περιουσία» στους απογόνους τους.

Για να θεωρηθεί μια προσέγγιση φιλοσοφική, θα πρέπει να «τηρούνται» ορισμένες προϋποθέσεις. Αυτά τα στάδια είναι εκείνα της Παρατήρησης, της Υπόθεσης, του Πειράματος, της Απόδειξης και της Επανάληψης.

Ανάλογα όμως με τον τρόπο προσέγγισης του ζητήματος και της σκέψης του εκάστοτε στοχαστή, δημιουργήθηκαν και τα λεγόμενα φιλοσοφικά ρεύματα, τα οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση και καθήλωση πολλών ιδεών και πεποιθήσεων πάνω σε υπαρξιακά και όχι μόνο ζητήματα.

Για πολλούς, η φιλοσοφία, θεωρείται ίσως και η σημαντικότερη επιστήμη. Όπως άλλωστε αναφέρει και ο Αριστοτέλης: «Αυτό που πέτυχα με τη φιλοσοφία, ήταν να κάνω με τη θέλησή μου αυτά που οι άλλοι κάνουν επειδή φοβούνται τους νόμους».

Στο παρακάτω τεστ θα κληθείτε να απαντήσετε σε ορισμένες ερωτήσεις – προβληματισμούς. Το αποτέλεσμα θα σας δείξει, ανάλογα με τις απαντήσεις που θα δώσετε, σε ποιο φιλοσοφικό ρεύμα βρίσκεστε πιο κοντά και σας ταιριάζει περισσότερο ως κοσμοθεωρία.

  1. 1 Ποιο είναι το νόημα της ζωής;

    1. Δεν μπορούμε να ξέρουμε
    2. Τα πιο ωραία και απλά πράγματα (Φίλοι, αγάπη και καλό φαγητό!)
    3. Να παρατηρείς τον κόσμο
    4. Να ζεις σύμφωνα με τη λογική
    5. Να αποφεύγεις τον πόνο και να μην υποφέρεις
    6. Να ζεις σύμφωνα με τους κανόνες της ηθικής
    7. Να εξασκείς και να ζεις σύμφωνα με την ελεύθερη βούληση
  2. 2 Πώς θα ορίζατε την έννοια του «Θείου»

    1. Ποιος ξέρει...;
    2. Δεν υπάρχει «Θείο»
    3. Ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο οφείλουμε να ζούμε τη ζωή μας
    4. Πολύ απλά είναι η ίδια η ύπαρξη του Θεού
  3. 3 Τι είναι η πραγματικότητα;

    1. Δεν έχω ιδέα...
    2. Όλα όσα αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας (όραση, ακοή, αφή, γεύση, όσφρηση)
    3. Δεν έχει σημασία, εφόσον έχουμε καλή παρέα και καλό φαγητό!
    4. Την πραγματικότητα μπορούμε να την κατανοήσουμε μόνο μέσω της λογικής
    5. Η πραγματικότητα είναι η έκφραση της ελεύθερης βούλησης
    6. Η επιστήμη μπορεί να μας διδάξει όσα θέλουμε να μάθουμε για την πραγματικότητα
  4. 4 Τι συμβαίνει μετά θάνατον;

    1. Δεν έχω ιδέα...
    2. Απλά παύουμε να υπάρχουμε!
    3. Αυτό που έχει σημασία είναι το διάστημα πριν πεθάνουμε και αφού γεννηθούμε...
    4. Επικοινωνούμε με το «Θείο»
  5. 5 Πιστεύετε πως η μοίρα μας είναι προκαθορισμένη;

    1. Ναι
    2. Όχι
    3. Δεν γνωρίζω
  6. 6 Ποιο από τα παρακάτω είναι πιο σημαντικό για εσάς;

    1. Οι καλοί φίλοι
    2. Η ικανότητα να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου
    3. Το να βρίσκομαι κοντά στο «Θείο»
    4. Το να ζω σύμφωνα με τη λογική
    5. Το να παραμένω Άνθρωπος...
    6. Το να έχω ελεύθερη βούληση
  7. 7 Ποια από τις παρακάτω λέξεις - φράσεις είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσουν οι άλλοι για να σας περιγράψουν;

    1. Αναποφάσιστος
    2. Φιλικός
    3. Σε εγρήγορση
    4. Σοφός
    5. Χωρίς έντονα συναισθήματα
    6. Ήρεμος - ατάραχος
    7. Μελαγχολικός
  8. 8 Πώς θα περιγράφατε με λίγα λόγια τον ηθικό σας κώδικα

    1. Δεν έχω ηθικό κώδικα
    2. Αν όλοι με συμπαθούν, είμαι ηθικά «καλός»
    3. Δεν πιστεύω πως υπάρχει αυτό που λέμε «ηθικός κώδικας»
    4. Πρέπει διαρκώς να εξετάζουμε τι είναι ηθικό και τι ανήθικο πριν πράξουμε
    5. Αν κάτι με κάνει να αισθάνομαι καλά, είναι το σωστό πράγμα να κάνω
    6. Το ηθικό και το ανήθικο καθορίζονται από τον αντίκτυπο που έχουν στην ανθρωπότητα
  9. 9 Ποια από τις παρακάτω λέξεις - φράσεις είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσετε για να περιγράψετε τον εαυτό σας;

    1. Χαρούμενος - ευτυχισμένος
    2. Αυτογνωσιακός
    3. Δεν είμαι σίγουρος
    4. Στοργικός
    5. Ελεύθερος
    6. Άτομο με αυτοέλεγχο
  10. 10 Υπάρχει Θεός;

    1. Ναι
    2. Όχι
    3. Μπορεί / Δεν έχω ιδέα
  11. 11 Ποια από τις παρακάτω προτάσεις / δηλώσεις είναι πιο «δύσκολες» και αμφιλεγόμενες για εσάς;

    1. «Ποιο είναι το νόημα της ζωής»
    2. «Υπάρχει Θεός»
    3. «Τι είναι σωστό και λάθος»
    4. «Τι είναι πραγματικό»
    5. Όλες οι ερωτήσεις μου φαίνονται δύσκολες

Τεστ: Ποιο φιλοσοφικό ρεύμα σας ταιριάζει περισσότερο;

Δημιουργήθηκε
  1. Αποτέλεσμα

    Σκεπτικισμός

    Ο σκεπτικισμός είναι μία σημαντική και αξιοπρόσεκτη τάση στη Φιλοσοφία, που ασχολείται κυρίως με τη γνώση και τη δυνατότητά της αντίστοιχα. Αμφισβητεί την πιστότητα και την ορθότητα, θεωρώντας ότι ο άνθρωπος είναι μερικώς ανίκανος στο να αποκτήσει έγκυρη και σωστή γνώση, διότι γίνεται ασυνείδητα θύμα των αισθήσεών του. 

    Δηλαδή ο άνθρωπος, κατά τον Σκεπτικισμό, σχηματίζει μια ψευδή αντίληψη για τον κόσμο που τον περιβάλλει και δημιουργεί γνώσεις που δεν μπορούν να έχουν γερά θεμέλια. Σκεπτικιστικές αμφιβολίες είχαν εκφραστεί ήδη από την εποχή των προσωκρατικών σοφιστών, αλλά και από τον ίδιο το Σωκράτη. Ωστόσο ο σκεπτικισμός, ως συστηματική φιλοσοφική στάση εκφράστηκε κυρίως από τους "πυρρώνειους" (οπαδοί του Πύρρωνα από την Ηλεία) και είχε πρακτικό χαρακτήρα. 

    Ο σκεπτικισμός έχει κατηγορηθεί ως μη θεμελιακή θεώρηση και ότι δεν αποτελεί εγγενώς κοσμική πραγματικότητα και κοσμομηχανική (τρόπος που λειτουργεί το Σύμπαν)· πράγμα που μάλιστα δεν αρνούνται σχεδόν όλοι οι σκεπτικιστές. Η αυξανόμενη δημοτικότητα σκεπτικιστικών απόψεων δημιούργησε μια πνευματική κρίση στην Ευρώπη του 17ου αιώνα. 

    Μια απάντηση έδωσε ο Γάλλος φιλόσοφος και μαθηματικός Ρενέ Ντεκάρτ (1596 – 1650). Στο κλασικό του έργο "Στοχασμοί περί της Πρώτης Φιλοσοφίας", ο Ντεκάρτ επιχείρησε να αντικρούσει τον σκεπτικισμό, μόνο αφού προηγουμένως είχε δομήσει με επιχειρήματα όσο το δυνατόν καλύτερα την υπόθεση του σκεπτικισμού. 

    Ο Ντεκάρτ επιχειρηματολόγησε ότι όσες κι αν ριζικές σκεπτικιστικές πιθανότητες φανταστούμε, υπάρχουν συγκεκριμένες αλήθειες (π.χ. ότι η σκέψη συμβαίνει, ή ότι υπάρχω) που είναι απόλυτα βέβαιες. Έτσι, οι αρχαίοι σκεπτικιστές έκαναν λάθος στον ισχυρισμό τους ότι η γνώση είναι αδύνατη. Ο Ντεκάρτ επιχείρησε επίσης να αντικρούσει τις σκεπτικιστικές αμφιβολίες για την αξιοπιστία των αισθήσεών μας, τη μνήμη και άλλες γνωστικές λειτουργίες.

    Μοιραστείτε το
  2. Αποτέλεσμα

    Εμπειρισμός

    Εμπειρισμός στη φιλοσοφία ονομάζεται η θεωρία που υποστηρίζει πως η πηγή και τα συστατικά της ανθρώπινης γνώσης προέρχονται από την εμπειρία που αποκτάται μέσω των αισθήσεων.

    Αυτές μπορεί να είναι είτε οι πέντε αισθήσεις (ακοή, όραση, αφή, όσφρηση, γεύση) ή εσωτερικές αισθήσεις όπως ο πόνος και η ευχαρίστηση. Αν και στοιχεία του εμπειρισμού συναντώνται από την εποχή της διδασκαλίας του Αριστοτέλη, η κλασσική εμπειριστική θεώρηση συνδέεται κυρίως με τον Άγγλο εμπειριστή Τζων Λοκ, κατά τον οποίο ο ανθρώπινος νους παρομοιάζεται με άγραφο πίνακα (tabula rasa), αποκλείοντας κάθε προϋπάρχουσα (a priori) σκέψη. 

    Οι θέσεις του εμπειρισμού, εξελίχθηκαν υπό μια συνεχιζόμενη διαμάχη με τον Σκεπτικισμό, όπου έγινε εντονότερη με τους διαδόχους του, Τζορτζ Μπέρκλεϊ και Ντέιβιντ Χιουμ. Ο εμπειρισμός έχει τις ρίζες του στην ιδέα πως οτιδήποτε γνωρίζουμε για τον κόσμο, είναι αυτά που μας επιτρέπουν να αντιληφθούμε οι αισθήσεις μας και είναι επαληθεύσιμα μέσω της εμπειρικής απόδειξης. 

    Στηρίζεται στην a posteriori γνώση, δηλαδή στην μη ύπαρξη έμφυτων αλλά ύστερων κατακτήσιμων ιδεών, και διακρίνει την εξωτερική αίσθηση μέσω της οποίας λαμβάνουμε τα εξωτερικά ερεθίσματα και την εσωτερική αίσθηση, μέσω της οποίας τα επεξεργαζόμαστε και δημιουργούμε τις έννοιες και στη συνέχεια τις γνώσεις.

    Μοιραστείτε το
  3. Αποτέλεσμα

    Επικουρισμός

    Ο Επίκουρος (341 π.Χ. – 270 π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος. Ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή, με το όνομα "Κήπος του Επίκουρου", η οποία θεωρείται από τις πιο γνωστές σχολές της ελληνικής φιλοσοφίας. Κατά την Ελληνιστική εποχή, κυρίαρχη θέση στην αρχαία φιλοσοφία κατέχουν οι σχολές των Στωικών και των Επικούρειων, παράλληλα βέβαια με εκείνες των Πλατωνικών, Αριστοτελικών, Σκεπτικιστών, Κυνικών κ.α. 

    Ο Επίκουρος και η θεωρία του στρέφονται σε έναν ηθικολογικό χαρακτήρα της φιλοσοφίας. Στόχος του ήταν η αναζήτηση των αιτιών της ανθρώπινης δυστυχίας και των εσφαλμένων δοξασιών που την προκαλούν, όπως για παράδειγμα η δεισιδαιμονία, ώστε να υπάρξει η αντιπρόταση για την προοπτική μιας ευχάριστης ζωής, που για την επίτευξή της ο Επίκουρος προσέφερε ξεκάθαρες φιλοσοφικές συμβουλές. 

    Η ευχάριστη ζωή επιτυγχάνεται με την απουσία του πόνου και φόβου και με τη βίωση μιας ζωής αυτάρκους περιβαλλόμενης από φίλους. Ο Επίκουρος δίδαξε ότι η ευχαρίστηση και ο πόνος είναι το μέτρο για το τι πρέπει να προτιμούμε και τι να αποφεύγουμε. Μια ευχαρίστηση, για τον Επίκουρο, είναι ηθικώς θεμιτή και πρέπει να την επιδιώκουμε, εφόσον αποτελεί μέσο διασφάλισης της ψυχικής μας ηρεμίας. Ακόμα και ο πόνος, εάν ορισμένες φορές μας βοηθάει στην κατάκτηση της ψυχικής μας ηρεμίας, αποκτά θετική σημασία. 

    Μοιραστείτε το
  4. Αποτέλεσμα

    Πλατωνισμός

    Ο όρος «Πλατωνισμός» αναφέρεται στις ιδέες του Πλάτωνα. Στον πυρήνα της φιλοσοφίας του, όμως, υπάρχει μία εντυπωσιακά πρωτότυπη μεταφυσική θεωρία που δέχεται την ύπαρξη μιας σφαίρας από αιώνες και αμετάβλητες πραγματικότητες, διαχωρισμένη από τον μεταβαλλόμενο κόσμο της καθημερινής εμπειρίας. 

    Αυτές οι οντότητες είναι το αίτιο των πάντων και η πηγή κάθε αξίας και νοήματος, και η διερεύνηση της υπερβατικής φύσης τους και του τρόπου με τον οποίο τις γνωρίζουμε είναι το πιο χαρακτηριστικό μέρος του Πλατωνισμού. Έτσι, αυτή η πλευρά του έργου του είναι που μπορεί να χαρακτηριστεί πιο σωστά «πλατωνική», και κατ’ επέκταση από αυτή την ιδιόμορφη σύλληψη της υπέρτατης πραγματικότητας ο όρος «πλατωνισμός» χρησιμοποιείται μερικές φορές και για άλλες θεωρίες, που είναι ρεαλιστικές (ιδεαλιστικές) στον χαρακτήρα τους. 

    Αυτές συνήθως υποστηρίζουν ότι οι αφηρημένες οντότητες, ιδιαίτερα οι μαθηματικές, υπάρχουν έξω από τον χώρο και τον χρόνο, ανεξάρτητα από το εάν εμείς τις αντιλαμβανόμαστε ή τις βιώνουμε. Η θεωρία των ιδεών Το κίνητρο του ακραίου ρεαλισμού του Πλάτωνα είναι η δυσαρέσκειά του με την υποτιθέμενη γνώση του κόσμου γύρω μας, στον οποίο τα πάντα είναι ατελή και μεταβλητά. 

    Πώς μπορούμε να ξέρουμε τι σημαίνει «ψηλός», όταν ένας ψηλός άνθρωπος είναι κοντός σε ένα ψηλό δένδρο; Ή, τι είναι το κόκκινο, όταν ένα μήλο που φαίνεται κόκκινο στο φως της ημέρας δείχνει μαύρο στο σκοτάδι; Αυτά τα πράγματα συμπεραίνει ο Πλάτων, δεν είναι αντικείμενα γνώσης αλλά γνώμης και εικασίας. 

    Το γνωστό πρέπει να είναι τέλειο, αιώνιο και αμετάβλητο και, αφού τίποτε στην καθημερινή μας εμπειρία (στη «σφαίρα του γίγνεσθαι») δεν ικανοποιεί αυτή την περιγραφή, πρέπει να υπάρχει μια υπερβατική «σφαίρα του είναι» όπου υπάρχουν τέλεια και αμετάβλητα υποδείγματα.

    Μοιραστείτε το
  5. Αποτέλεσμα

    Στωικισμός

    Ο Στωικισμός αποτελεί μία σημαντική φιλοσοφική σχολή των Ελληνιστικών και Ρωμαϊκών χρόνων (300 π.Χ. – περίπου 250 μ.Χ.), η οποία ιδρύθηκε στην Αθήνα από τον Ζήνωνα τον Κιτιέα με κέντρο την «Ποικίλη Στοά» από όπου και πήρε το όνομά της η Σχολή. Κατά τους Στωικούς, η ανθρώπινη φύση είναι τμήμα της παγκόσμιας φύσης, η οποία καθοδηγείται και κυβερνάται από τον συμπαντικό νόμο της Λογικής. 

    Ο άνθρωπος, ως έλλογο ον, συγγενεύει όχι μόνο με τα άλογα ζώα αλλά και με τους Θεούς και πέραν του ενστίκτου διαθέτει και ηθική αίσθηση. Κύριο ζητούμενο του βίου είναι συνεπώς το να ζει κάποιος σύμφωνα με την φύση του, η οποία για τον άνθρωπο, μέσω της λογικότητάς του, ωθεί προς την Αρετή, άρα το «κατά Φύσιν ζην» σημαίνει «κατ' Αρετήν ζην». Η Αρετή είναι το μόνο αγαθό και μόνο από αυτήν εξαρτάται η ευημερία. 

    Όλα τα υπόλοιπα πράγματα, ευχάριστα ή δυσάρεστα, στερούνται αξίας, είναι «αδιάφορα». Σύμφωνα με τον στωικισμό, καθήκον του ανθρώπου είναι να θέσει τον εαυτό του σε αρμονία με το Σύμπαν, το οποίο, ως λογικό και αγαθό, τού μεταφέρει τις ιδιότητές του. Με το να βλάπτει κανείς τους άλλους για το υποτιθέμενο ατομικό του συμφέρον, υπονομεύει κατ' ουσίαν την ίδια του την φύση. 

    Ο στωικός δεν αρνείται τον κόσμο των θνητών πραγμάτων, ούτε όμως και εξαρτάται από αυτόν, απλώς ζει ατάραχα μέσα του ενώ, σε αντίθεση προς την απόσυρση των επικουρείων, συμμετέχει σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής (λ.χ. πολιτική, οικογένεια, κ.λ.π.).

    Μοιραστείτε το
  6. Αποτέλεσμα

    Ουμανισμός (Ανθρωπισμός)

    Με τον όρο "Ανθρωπισμό" εννοούμε τη στάση ζωής που βασίζεται στην επιστημονική μέθοδο για να κατανοήσει τη λειτουργία του σύμπαντος, απορρίπτει την ιδέα του υπερφυσικού και της μετά θάνατον ζωής και υπερασπίζεται την ικανότητα του ανθρώπου να λαμβάνει ηθικές αποφάσεις που βασίζονται στη λογική, την ενσυναίσθηση, στο ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και στη φιλοδοξία του προς το γενικότερο καλό της ανθρωπότητας.  

    Η έννοια του ανθρωπισμού μπορεί ακόμα να οριστεί ως φιλοσοφική στάση η οποία θεωρεί τον άνθρωπο κέντρο του κόσμου και κεντρική αξία της, μια αντίληψη που πρεσβεύει ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της κοινωνίας και του πολιτισμού και κριτήριο της προόδου σε κάθε τομέα οφείλει να είναι η ελευθερία του και η ποιότητα της ζωής του και οι τρόποι συμπεριφοράς που (πρέπει να) επιδεικνύει ο άνθρωπος στον συνάνθρωπό του. 

    Οι ρίζες του Ανθρωπισμού εντοπίζονται στους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους φιλόσοφους όπως είναι ο Επίκουρος, Αίσωπος, Δημόκριτος, Πρωταγόρας ή ο Μάρκος Αυρήλιος, στους μεσαιωνικούς Άραβες φιλόσοφους, στους στοχαστές της Αναγέννησης σαν τον Βολταίρο, τον Τζον Λοκ και τον Τόμας Τζέφερσον, καθώς και στους σύγχρονους σκεπτικιστές, αγνωστικιστές και άθεους όπως είναι ο Μπέρτραντ Ράσελ.

    Μοιραστείτε το
  7. Αποτέλεσμα

    Υπαρξισμός

    Ο υπαρξισμός, ως ρεύμα, είναι μια από τις φιλοσοφικές επαναστάσεις του εικοστού αιώνα. Οι απολογητές του αμφισβητούσαν την εγκυρότητα όλων των θεωριών και συστημάτων που είχαν διαμορφωθεί στο πλαίσιο της παραδοσιακής φιλοσοφίας και εισηγούνταν, βασιζόμενοι στο cogito του Καρτέσιου, ένα νέο ξεκίνημα με βάση τις δικές τους απόψεις.

    Ο όρος εισήχθη τον 20ο αιώνα από τον Γκαμπριέλ Μαρσέλ, φιλόσοφο, δραματουργό και μουσικοκριτικό, εκπρόσωπο του θεϊστικού υπαρξισμού, σε αντιδιαστολή προς τη φιλοσοφική τάση του Σαρτρ προς τον αθεϊστικό υπαρξισμό. Ωστόσο, ως τάση διαμορφώθηκε αρκετά νωρίτερα, από τον Σόρεν Κίρκεργκωρ, που υπήρξε και ο κύριος εισηγητής της. Αντιδρώντας στη διδασκαλία της φιλοσοφίας ως είχε τότε διαμορφωθεί, ο Κίρκεργκωρ απαίτησε να αντιμετωπίζεται ο άνθρωπος όχι ως απρόσωπη οντότητα, αλλά ως υπάρχον πρόσωπο. Με άλλα λόγια η ύπαρξη προηγείται της ουσίας, όπως συνόψισε αργότερα και ο Σαρτρ.

    Ο Σαίρεν Κίρκεγκωρ νωρίτερα και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ αργότερα, επιμένουν πως δεν υπάρχει κανένα εξωτερικό σημείο βάσει του οποίου θα μπορούσε να προσανατολιστεί ο άνθρωπος. Κανόνας του είναι ο εαυτός του και οφείλει ο ίδιος να δημιουργεί τους κανόνες του. Συνεπώς, ο αυτοκαθορισμός της συμπεριφοράς ως ενέργεια ελευθερίας είναι κάτι αναπόδραστο στον άνθρωπο.

    Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Σαρτρ: «Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Καταδικασμένος, γιατί δεν εδημιούργησε, δεν έπλασε μόνος του τον εαυτό του κι ωστόσο ταυτόχρονα ελεύθερος, γιατί από τη στιγμή που πετάχτηκε στον κόσμο, είναι υπεύθυνος για ό,τι κάνει».

    Μοιραστείτε το

Τί αισθανθήκατε;

Σύγχυση Σύγχυση
5
Σύγχυση
Απογοήτευση Απογοήτευση
4
Απογοήτευση
Ενθουσιασμό Ενθουσιασμό
12
Ενθουσιασμό
Έκπληξη Έκπληξη
13
Έκπληξη
Αγάπη Αγάπη
8
Αγάπη
Γέλιο Γέλιο
4
Γέλιο
Αμηχανία Αμηχανία
9
Αμηχανία
Θρίαμβο Θρίαμβο
7
Θρίαμβο

0 Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Choose A Format
Personality quiz
Series of questions that intends to reveal something about the personality
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Countdown
The Classic Internet Countdowns
Open List
Submit your own item and vote up for the best submission
Ranked List
Upvote or downvote to decide the best list item
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF
Gif
GIF format