Απελευθερώστε δυναμικά τη φυσική σας δημιουργικότητα (βίντεο)

1 min


1
1 point
Απελευθερώστε δυναμικά τη φυσική σας δημιουργικότητα (βίντεο)
Τι μπορούμε να μάθουμε από τους μακροπρόθεσμα πιο δημιουργικούς ανθρώπους του κόσμου; Ασχολούνται παράλληλα και με αργό ρυθμό με πολλά πράγματα, ακροβατούν με επιτυχία ανάμεσα σε διαφορετικά πεδία και αλλάζουν θέμα ανάλογα με τη διάθεση – και χωρίς να βιάζονται.
Ο συγγραφέας Τιμ Χάρφορντ μας εξηγεί πως νεωτεριστές όπως ο Αϊνστάιν, ο Δαρβίνος, η Τουάιλα Θαρπ και ο Μάικλ Κράιτον ανακάλυψαν την έμπνευση και την παραγωγικότητά τους μέσα από την εξάσκηση του μυαλού τους σε διαφορετικούς τομείς.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την ομιλία

«Το να κάνει κανείς δύο πράγματα μαζί είναι σαν να μην κάνει κανένα». Μεγάλη ήττα της ταυτόχρονης εκτέλεσης πολλών εργασιών που αποδίδεται συχνά στον Ρωμαίο συγγραφέα Πουμπλίλιο τον Σύρο. Παρόλο που ξέρετε πώς γίνεται μ’ αυτά. Μάλλον δεν το είπε ποτέ. Αυτό που με απασχολεί, όμως, είναι αν ισχύει. Προφανώς ναι, όταν κάποιος στέλνει μηνύματα στο δείπνο ή όταν πληκτρολογεί μήνυμα ενώ οδηγεί ή όταν τουιτάρει σε μια ομιλία TED. Ισχυρίζομαι, όμως, ότι όταν πρόκειται για μια σημαντική δραστηριότητα, το να κάνεις δύο, τρία ή και τέσσερα πράγματα μαζί, θα έπρεπε να είναι το επιθυμητό.

00:51
Πρώτο και καλύτερο παράδειγμα: ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. Το 1905 δημοσίευσε τέσσερα εξαιρετικά επιστημονικά άρθρα. Το ένα αναφερόταν στην κίνηση Μπράουν, όπου απέδειξε ότι το άτομο υπάρχει. Επίσης έθεσε τις βασικές μαθηματικές αρχές όπου στηρίζεται η Χρηματοοικονομική. Ένα άλλο άρθρο αφορά στη θεωρία της ειδικής σχετικότητας. Και ένα άλλο στο φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, γι’ αυτό λειτουργούν τα ηλιακά πάνελ, είναι πολύ καλό. Αυτό του χάρισε και το βραβείο Νόμπελ. Και το τέταρτο άρθρο εισήγαγε μια εξίσωση που μάλλον γνωρίζετε: την ισοδυναμία μάζας και ενέργειας. Πείτε μου, λοιπόν, πώς να μην κάνει κανείς πολλά πράγματα ταυτόχρονα.

01:28
Προφανώς, βέβαια, η παράλληλη ενασχόληση με την κίνηση Μπράουν, τη θεωρία της σχετικότητας, το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο δεν είναι ακριβώς το ίδιο όπως να στέλνετε μηνύματα στο Snapchat ενώ βλέπετε «Westworld». Καμία σχέση. Τώρα βέβαια, ο Αϊνστάιν είναι και ο Αϊνστάιν, είναι ένας και μοναδικός. Το πρότυπο της συμπεριφοράς του, όμως, δεν είναι καθόλου μοναδικό. Συμβαίνει συχνά στους πολύ δημιουργικούς ανθρώπους, τόσο στους καλλιτέχνες όσο και τους επιστήμονες. Θα το λέγαμε «πολυπραγμοσύνη σε αργή κίνηση».

02:06
Αρχικά φαίνεται σαν μια παράλογη ιδέα. Εννοώ, όμως, να έχεις διαφορετικές εργασίες παράλληλα και να αλλάζεις θέμα ανάλογα με τη διάθεση ή την περίσταση. Ο λόγος που φαίνεται παράλογη ιδέα είναι γιατί την έχουμε συνδυάσει με την απελπισία. Βιαζόμαστε και θέλουμε να τα κάνουμε όλα μαζί. Αν αποφασίζαμε να τα κάνουμε όλα σε πιο αργό ρυθμό, θα βλέπαμε ότι λειτουργεί πολύ καλά. Πριν από 60 χρόνια, η νεαρή ψυχολόγος Μπερνίς Έιντισον άρχισε μια μακρόχρονη έρευνα για την προσωπικότητα και τις εργασιακές συνήθειες 40 κορυφαίων επιστημόνων. Ο Αϊνστάιν είχε ήδη πεθάνει. Τέσσερις, όμως, από αυτούς είχαν κερδίσει το βραβείο Νόμπελ. Ανάμεσά τους ο Λάινους Πόλινγκ και ο Ρίτσαρντ Φάιμαν. Η έρευνα κράτησε για δεκαετίες. Μάλιστα, συνεχίστηκε και μετά τον θάνατο της Έιντισον. Μία ερώτηση που απάντησε ήταν: πώς κάποιοι επιστήμονες μπορούν να παράγουν σημαντικό έργο σε όλη τη ζωή τους; Τι συμβαίνει με αυτούς; Είναι η προσωπικότητά τους, οι ικανότητές τους, οι καθημερινές τους συνήθειες; Τι;

03:28
Εμφανίστηκε ένα ξεκάθαρο μοτίβο, και νομίζω ότι κάποιοι ίσως ξαφνιάστηκαν. Οι καλύτεροι επιστήμονες άλλαζαν συνέχεια αντικείμενο. Άλλαζαν συνεχώς θέμα στα πρώτα 100 δημοσιευμένα άρθρα τους. Υποψιάζεστε πόσο συχνά; Τρεις φορές; Πέντε φορές; Όχι. Γενικά, οι πιο δημιουργικοί επιστήμονες μακροπρόθεσμα άλλαξαν θέμα 43 φορές στα πρώτα τους 100 ερευνητικά άρθρα. Φαίνεται ότι το κλειδί της δημιουργικότητάς τους ήταν η παράλληλη ενασχόληση με πολλά, σε αργό ρυθμό. Η έρευνα της Έιντισον δείχνει ότι πρέπει να αποκαταστήσουμε αυτήν την έννοια και να ξαναθυμηθούμε τη δυναμική της. Και δεν είναι η μόνη που το ανακάλυψε. Διαφορετικοί ερευνητές, με διαφορετικές μεθόδους, που μελετούν διαφορετικούς δημιουργικούς ανθρώπους αποκαλύπτουν ότι οι αυτοί μπορούν να ασχολούνται με πολλά θέματα ταυτόχρονα και είναι πιο πιθανό να έχουν σοβαρά χόμπι από τους περισσότερους από εμάς. Η ενασχόληση με πολλά σε αργό ρυθμό είναι διαδεδομένη στους δημιουργικούς ανθρώπους. Γιατί, τότε;

04:43
Πιστεύω, για τρεις λόγους. Και ο πρώτος λόγος είναι και ο πιο απλός. Πολύ συχνά, η δημιουργικότητα έρχεται όταν παίρνεις μια ιδέα από το περιβάλλον της και την τοποθετείς κάπου αλλού. Πιο εύκολα σκέφτεσαι διαφορετικά αν αφιερώσεις χρόνο να περνάς από το ένα θέμα στο άλλο. Ένα παράδειγμα: σκεφτείτε την πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε η έκφραση «Εύρηκα». Ο Αρχιμήδης παλεύει να λύσει ένα δύσκολο πρόβλημα. Και ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι μπορεί να το λύσει χρησιμοποιώντας το εκτόπισμα του νερού. Και αν πιστέψουμε την ιστορία, συλλαμβάνει την ιδέα ενώ κάνει μπάνιο, χαμηλώνει και παρακολουθεί τη στάθμη του νερού να ανεβοκατεβαίνει. Αν δεν είναι αυτό παράλληλη ενασχόληση δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να είναι.

05:32
Ο δεύτερος λόγος που θα μπορούσε να πετύχει είναι ότι το να μάθεις να κάνεις κάτι καλά πολύ συχνά μπορεί να σε βοηθήσει σε κάτι άλλο. Κάθε αθλητής θα σου πει τα υπέρ της προπόνησης σε διάφορα σπορ. Αντίστοιχα, μπορείς να προπονήσεις και το μυαλό σου. Πριν από λίγα χρόνια, ερευνητές επέλεξαν τυχαία 18 φοιτητές Ιατρικής και τους ενέγραψαν σε μια σειρά μαθημάτων στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας όπου έμαθαν να σχολιάζουν και να αναλύουν εικαστικά έργα. Στο τέλος των μαθημάτων τους συνέκριναν με μια ειδικά επιλεγμένη ομάδα φοιτητών Ιατρικής. Εκείνοι που παρακολούθησαν το μάθημα Τέχνης είχαν γίνει πολύ καλύτεροι σε καθήκοντα π.χ. διάγνωσης ασθενειών του ματιού αναλύοντας φωτογραφίες. Είχαν γίνει καλύτεροι οφθαλμίατροι. Επομένως, αν θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι σ’ αυτό που κάνουμε, ίσως θα έπρεπε να δώσουμε λίγο χρόνο και σε κάτι άλλο, ακόμα και αν τα δύο πεδία φαίνεται να είναι τόσο αντίθετα όσο η Οφθαλμολογία και η Ιστορία της Τέχνης.

06:36
Εάν θέλετε και ένα παράδειγμα αυτού, να δούμε ένα λιγότερο τρομακτικό παράδειγμα από τον Αϊνστάιν, εντάξει; Εκείνο του Μάικλ Κράιτον, δημιουργού του «Τζουράσικ Παρκ» και της «Εντατικής». Τη δεκαετία του 1970 σπούδασε Ιατρική. Αργότερα, όμως, έγραψε μυθιστορήματα και σκηνοθέτησε την πρωτότυπη ταινία «Westworld». Έγραψε επίσης – κι αυτό το ξέρουν λίγοι -, και μη λογοτεχνικά μυθιστορήματα με θέμα την Τέχνη, την Ιατρική και το λογισμικό υπολογιστών. Το 1995, λοιπόν, απόλαυσε τους καρπούς όλης αυτής της ποικιλίας εργασιών. Με τη συγγραφή του πιο επιτυχημένου εμπορικά βιβλίου. Και της πιο επιτυχημένης εμπορικά τηλεοπτικής σειράς. Και της πιο επιτυχημένης εμπορικά ταινίας. Το 1996 τα επανέλαβε όλα.

07:29
Υπάρχει και ένας τρίτος λόγος που η ενασχόληση με πολλά μπορεί να μας βοηθήσει να λύσουμε προβλήματα. Μπορεί να μας βοηθήσει όταν έχουμε κολλήσει κάπου. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί μέσα σε μια στιγμή. Φανταστείτε, λοιπόν, την αίσθηση όταν λύνετε ένα σταυρόλεξο και δεν βρίσκετε την απάντηση. Και ο λόγος είναι γιατί η λάθος απάντηση έχει «κολλήσει» στο μυαλό σας. Είναι πολύ απλό. Απλά ασχοληθείτε με κάτι άλλο. Ξέρετε, αλλάξτε θέμα, αλλάξτε περιβάλλον ξεχνώντας τη λάθος απάντηση. Και έτσι θα αφήσετε χώρο στη σωστή απάντηση να ξεπεταχτεί από το μυαλό σας.

08:02
Μακροπρόθεσμα, όμως, – πράγμα που με ενδιαφέρει – το να κολλήσετε έχει πιο σημαντικές συνέπειες. Εξαιτίας αυτού μπορεί να χάσετε κάποια επιχορήγηση. Να μπλοκάρει η καλλιέργεια των κυττάρων σας. Οι πύραυλοί σας να χαλάνε συνεχώς. Να μη βρίσκετε εκδότη για το μυθιστόρημα φαντασίας που γράψατε για μια σχολή μάγων. Ή απλά μπορεί να μη βρίσκετε τη λύση στο πρόβλημα που επεξεργάζεστε. Και το να κολλάτε κάπου σημαίνει στασιμότητα, άγχος, ακόμα και κατάθλιψη. Αν, όμως, παράλληλα εργάζεστε και σε μια άλλη συναρπαστική εργασία απαιτήσεων το να «κολλήσεις» στη μία είναι απλά μια ευκαιρία για να κάνεις κάτι άλλο.

08:42
Οποιοσδήποτε από εμάς μπορεί να κολλήσει, ακόμα και ο Αϊνστάιν! Δέκα χρόνια μετά την πρώτη, θαυμάσια χρονιά που περιέγραψα, ο Αϊνστάιν επεξεργαζόταν τη μελέτη του για τη θεωρία της σχετικότητας: το μεγάλο του επίτευγμα. Και ήταν εξαντλημένος. Έτσι, στράφηκε σ’ ένα πιο απλό πρόβλημα. Πρότεινε την εξαναγκασμένη εκπομπή ακτινοβολίας, η οποία, όπως ίσως θα ξέρετε, είναι το «S» στην αγγλική λέξη laser. Έτσι, θέτει τα θεμέλια για την ακτίνα λέιζερ και την ίδια στιγμή επιστρέφει στη θεωρία της σχετικότητας ανανεωμένος. Διαβλέπει αυτό που υπαινίσσεται η θεωρία: ότι το σύμπαν δεν είναι στατικό. Είναι διαστελλόμενο. Είναι τόσο συγκλονιστική αυτή η αποκάλυψη που ο ίδιος ο Αϊνστάιν δεν μπορεί να την πιστέψει για χρόνια! Κοιτάξτε, αν κολλήσετε και για να βοηθηθείτε ασχοληθείτε με τις ακτίνες λέιζερ, τότε είστε σε πολύ καλή φόρμα.

09:47
(Γέλια)

09:49
Έτσι είναι, λοιπόν η παράλληλη, αργή ενασχόληση με πολλά. Δεν σας υπόσχομαι ότι έτσι θα γίνετε Αϊνστάιν. Ούτε καν Μάικλ Κράιτον. Είναι, όμως, ένας δυναμικός τρόπος για να οργανώσουμε δημιουργικά τη ζωή μας.

10:03
Υπάρχει, όμως, ένα πρόβλημα: Πώς ελέγχουμε όλες αυτές τις ιδέες ώστε να μη μας κυριεύσουν; Πώς συγκρατούμε όλες αυτές τις ιδέες συγκροτημένες μέσα στο μυαλό μας; Λοιπόν, να μια απλή λύση, μια πρακτική λύση, από τη σπουδαία χορογράφο Τουάιλα Θαρπ. Εδώ και κάποιες δεκαετίες έχει «γκρεμίσει» τα σύνορα, έχει αναμείξει τα φύλα, έχει κερδίσει βραβεία, έχει χορέψει με τη μουσική των πάντων, από τον Φίλιπ Γκλας ως τον Μπίλυ Τζόελ. Έχει γράψει τρία βιβλία. Φυσικά και είναι παράδειγμα ανθρώπου που ασχολείται αργά με πολλά πράγματα. Εκείνη λέει, «Πρέπει να κάνεις πολλά πράγματα. Γιατί να αποκλείσεις κάτι; Πρέπει να κάνεις τα πάντα». Και ο τρόπος της Θαρπ για να μην την κυριεύσουν όλα τα διαφορετικά θέματα με τα οποία ασχολείται είναι απλός. Αφιερώνει σε κάθε θέμα ένα μεγάλο κουτί από χαρτόνι και σε κάθε ένα αντίστοιχα γράφει το όνομά του. Μέσα σ’ αυτό τοποθετεί DVD, βιβλία, αποκόμματα περιοδικών, θεατρικά προγράμματα, αντικείμενα, οτιδήποτε αποτελεί πηγή δημιουργικής έμπνευσης. Και αναφέρει, «Το κουτί σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να ανησυχώ μήπως ξεχάσω. Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους για έναν δημιουργικό άνθρωπο είναι ότι μπορεί να χάσει μια εξαιρετική ιδέα επειδή δεν τη σημείωσε και δεν της εξασφάλισε ένα ασφαλές μέρος. Δεν ανησυχώ γι’ αυτό. Γιατί ξέρω πού θα το βρω. Είναι όλα μέσα στο κουτί». Μπορείτε να διαχειριστείτε πολλές ιδέες έτσι, είτε με πραγματικά κουτιά ή τα αντίστοιχα ψηφιακά.

11:48
Θα ήθελα, λοιπόν, να σας παροτρύνω να αγκαλιάσετε την τέχνη της ενασχόλησης με πολλά σε αργό ρυθμό. Όχι επειδή βιάζεστε αλλά επειδή δεν βιάζεστε καθόλου.

12:01
Και θα ήθελα να σας δώσω ένα τελευταίο παράδειγμα, το αγαπημένο μου: τον Κάρολο Δαρβίνο. Έναν άνθρωπο που χρησιμοποιεί τόσο εντυπωσιακά την αργή ενασχόληση με πολλά, που θα ήθελα σχεδιάγραμμα για να σας το εξηγήσω.

12:16
Γνωρίζουμε τι έκανε ο Δαρβίνος κατά περιόδους καθώς οι ερευνητές δημιουργικότητας, ο Χάουαρντ Γκρούμπερ και η Σάρα Ντέιβις, έχουν αναλύσει τα ημερολόγια και τις σημειώσεις του. Έτσι, όταν αποφοίτησε από το σχολείο στα 18 του, τον ενδιέφεραν αρχικά δύο θέματα: η ζωολογία και η γεωλογία. Πολύ σύντομα, έγινε ο φυσιοδίφης εν πλω στο έργο του «Ταξίδι με το Beagle». Πρόκειται για το πλοίο που τελικά χρειάστηκε πέντε χρόνια για να ταξιδέψει σε όλους τους νότιους ωκεανούς της γης, σταματώντας στα Γκαλαπάγκος, διασχίζοντας τον Ινδικό ωκεανό. Ενώ έπλεε, άρχισε να εξερευνά τους κοραλλιογενείς υφάλους. Υπάρχει μεγάλη συγγένεια στα δύο ενδιαφέροντά του, τη ζωολογία και τη γεωλογία, κι έτσι αρχίζει να σκέφτεται τις αργές διαδικασίες. Αλλά, όταν γυρίζει από το ταξίδι, τα ενδιαφέροντά του επεκτείνονται κι άλλο: ψυχολογία, βοτανολογία… Για το υπόλοιπο της ζωής του, παλινδρομεί ανάμεσα σ’ αυτά τα διαφορετικά πεδία. Ποτέ σχεδόν δεν εγκαταλείπει κανένα.

13:16
Το 1837 αρχίζει τη μελέτη σε δύο πολύ ενδιαφέροντα θέματα. Το πρώτο: τα σκουλήκια. Το άλλο, ένα μικρό σημειωματάριο που ονομάζει: «Η καταγωγή των ειδών». Έπειτα, ο Δαρβίνος υπεισέρχεται στο δικό μου τομέα: τις Οικονομικές Επιστήμες. Διαβάζει ένα βιβλίο του οικονομολόγου Τόμας Μάλθους. Και τότε ζει τη δική του στιγμή «Εύρηκα». Αμέσως, συνειδητοποιεί ότι τα είδη εμφανίζονται και εξελίσσονται αργά μέσα από αυτή τη διαδικασία «της επιβίωσης του πιο ισχυρού». Έτσι, το συνειδητοποιεί και καταγράφει και την παραμικρή λεπτομέρεια της «Θεωρίας της Εξέλιξης» σ’ εκείνο το σημειωματάριο.

13:58
Και τότε πάλι, ένα νέο αντικείμενο. Γεννιέται ο γιος του, Γουίλιαμ. Ένα φυσικό πείραμα, πια, η παρατήρηση της εξέλιξης ενός βρέφους. Αμέσως, λοιπόν, ο Δαρβίνος αρχίζει τις σημειώσεις. Φυσικά και μελετά παράλληλα τη Θεωρία της Εξέλιξης και την ανάπτυξη του βρέφους. Αλλά, κάπου εκεί, συνειδητοποιεί ότι δεν γνωρίζει αρκετά για την ταξινομία. Και ξεκινά να τη μελετά. Και στο τέλος, μετά από οκτώ χρόνια, έγινε ο πιο ειδικός του κόσμου στις πεταλίδες.

14:35
Ύστερα, η «Φυσική Επιλογή», ένα βιβλίο που δούλευε σε όλη τη ζωή του, δεν το τελείωσε ποτέ. «Η Καταγωγή των Ειδών» τελικά δημοσιεύτηκε 20 χρόνια αφού ο Δαρβίνος είχε καθορίσει όλα τα βασικά στοιχεία. Ύστερα, το αμφιλεγόμενο βιβλίο «Η καταγωγή του ανθρώπου». Και μετά, το βιβλίο για την ανάπτυξη του βρέφους. Το βιβλίο που εμπνεύστηκε όταν είδε τον γιο του, Γουίλιαμ να μπουσουλά μπροστά του στο καθιστικό. Όταν δημοσιεύτηκε το βιβλίο, ο Γουίλιαμ ήταν 37 χρονών. Και όλο αυτό το διάστημα εκείνος μελετούσε τα σκουλήκια. Γέμιζε το δωμάτιο με το μπιλιάρδο με σκουλήκια σε βάζα με γυάλινα καπάκια. Τους έριχνε φως για να δει αν θα ανταποκριθούν. Τους κρατούσε μια καυτή τσιμπίδα για να δει αν θα φύγουν. Μασούσε καπνό και

15:27
(Φυσά)

15:28
Φυσούσε πάνω τους για να δει αν διαθέτουν αίσθηση της οσμής. Τους έπαιζε ακόμα και φαγκότο.

15:36
Σκέφτομαι καμιά φορά αυτόν τον σπουδαίο άνδρα να κουράζεται, να αγχώνεται, να αγωνιά για την αποδοχή του βιβλίου του «Η καταγωγή του ανθρώπου». Εσείς ή εγώ θα μπαίναμε στο Facebook ή θα ανάβαμε την τηλεόραση. Ο Δαρβίνος θα χαλάρωνε στο δωμάτιο με το μπιλιάρδο μελετώντας επιτακτικά τα σκουλήκια. Και κάπως έτσι ένα από τα τελευταία σπουδαία έργα του ήταν το «Πώς σχηματίζεται η μούχλα στα λαχανικά μέσω των σκουληκιών».

16:07
(Γέλια)

16:09
Εργάστηκε γι’ αυτό το βιβλίο για 44 χρόνια. Δεν ζούμε πια στον 19ο αιώνα. Νομίζω ότι κανείς μας δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί με το ίδιο δημιουργικό ή επιστημονικό αντικείμενο για 44 χρόνια. Κάτι, όμως, μαθαίνουμε από τους σπουδαίους ανθρώπους που ασχολήθηκαν με πολλά. Από τον Αϊνστάιν και τον Δαρβίνο έως τον Μάικλ Κράιτον και την Τουάιλα Θαρπ. Ο σύγχρονος κόσμος φαίνεται να μας δίνει δύο επιλογές: είτε θα εναλλάσσουμε ταχύτατα διαφορετικά παράθυρα στον Η/Υ είτε θα ζούμε σαν ερημίτες, επικεντρωμένοι σ’ ένα πράγμα αποκλείοντας οτιδήποτε άλλο. Νομίζω ότι πρόκειται για λανθασμένο δίλημμα. Μπορούμε να ασχολούμαστε αποτελεσματικά με πολλά, απελευθερώνοντας τη φυσική δημιουργικότητά μας. Απλά πρέπει να επιβραδύνουμε.

17:02
Επομένως… Κάντε μια λίστα με τις εργασίες σας. Κλείστε το τηλέφωνό σας. Πάρτε λίγα χάρτινα κουτιά. Ρίξτε το στη δουλειά.

17:15
Ευχαριστώ πολύ.


Τί αισθανθήκατε;

Σύγχυση Σύγχυση
0
Σύγχυση
Απογοήτευση Απογοήτευση
0
Απογοήτευση
Ενθουσιασμό Ενθουσιασμό
3
Ενθουσιασμό
Έκπληξη Έκπληξη
0
Έκπληξη
Αγάπη Αγάπη
3
Αγάπη
Γέλιο Γέλιο
2
Γέλιο
Αμηχανία Αμηχανία
2
Αμηχανία
Θρίαμβο Θρίαμβο
2
Θρίαμβο

0 Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Choose A Format
Personality quiz
Series of questions that intends to reveal something about the personality
Trivia quiz
Series of questions with right and wrong answers that intends to check knowledge
Poll
Voting to make decisions or determine opinions
Story
Formatted Text with Embeds and Visuals
List
The Classic Internet Listicles
Countdown
The Classic Internet Countdowns
Open List
Submit your own item and vote up for the best submission
Ranked List
Upvote or downvote to decide the best list item
Meme
Upload your own images to make custom memes
Video
Youtube, Vimeo or Vine Embeds
Audio
Soundcloud or Mixcloud Embeds
Image
Photo or GIF
Gif
GIF format